09-06-07

V.

De ontmoeting met mijn moeder, de tocht er naar toe, het kloppen van mijn hart. Het leek of ik onderweg was met een kostbare diamant, die zijn waren facetten ging laten zien. Iedereen op mijn weg beleef staan en luisterde naar dit verhaal. Ook mijn vriendin S. was er bij. Heerlijk taterwater!

Mijn moeder, V..

Ik heb met haar gepraat, gelachen, gehuild,niet geweten en dit alles zonder verwijten.

Zij heeft haar leven en ik het mijne, dat is wel duidelijk. Nu komen we stilletjes bij elkaar. Ik durf haar niet mama of moeder te noemen omdat ze dat niet is geweest.

Ik noem haar V. dat is haar echte naam. En V. is nu de vrouw die me op deze wereld heeft gebracht, de vrouw waar mijn vader heel verliefd op was en de vrouw die ooit, heel lang geleden, zag dat het leven dat ze leidde niet het leven was waar ze voor koos en dat het daarom beter was een andere richting in te slaan. V. heeft geworsteld met haar gevoelens, nu nog steeds. V. Zit vol schuldgevoelens. V. is eerlijk geweest. V. is een prachtige vrouw.

Op de bus terug naar huis herhaalde ik al de gesprekken, alle onderwerpen. Nam haar geur in mijn mond en sloot mijn ogen. Hier is het stil. Mijn vader stuurde me een sms-je vandaag, zomaar uit het niets: "ik hou van je, ni vergeten.x".

Papa, moest je dit lezen: IK HOU OOK VAN JOU!

23:47 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.