09-06-07

met vele tegelijk.

Vandaag is het zover. Ik ga M. ontmoeten in een groot shoppingcenter, in een grote winkel, tussen een mensenmassa. Misschien is het wel symbolisch? Iedereen spreekt wel eens af in een winkel of een op een plek waar veel mensen voorbij komen.

Het is het begin van alles.

Met vele tegelijk spurt je naar het einddoel van het begin om daar uiteindelijk en waarschijnlijk alleen over te blijven.

Ook luipaarden vallen een kudde aan om uiteindelijk die ene te treffen die niet snel genoeg was of die geen vrienden had om hem of haar te beschermen met een slinks afleidingsmanoeuvre.

 

Het is een wedstrijd die nooit over gaat. Altijd maar vooruit om alleen over te blijven.

Hoe je het ook draait of keert in dit leven; alleen is de slotzin.

 

Ik ben gisteren met mijn vader gaan eten. Hij trakteerde voor vaderdag. Hij vroeg me of ik vanaf nu dan ook moederdag ga vieren?

“Nee.”, zei ik maar binnenin dacht ik dat het best wel mogelijk was dat ik vanaf nu moederdag zou vieren. Dat zijn zo van die dingen je niet weet maar die ik zo moeilijk kan uitspreken uit angst dat ik hem ga kwetsen

 

Het regent van die mieze-muize regen alsof de zon aan het verdampen is na al haar gestraal van de laatste dagen.

Wat zal er gebeuren?

Ik weet het niet.

Misschien heeft ze in het shoppingcenter met me afgesproken omdat ze me wil overladen met cadeaus? Ik zal geen nee zeggen.

Stel je voor, zij is kei – rijk en ze adopteert me en  we maken het leven mee langs de exclusieve kant. Exclusief! Zoals in de musical Annie, het arme weesmeisje.

 

Ik weet het dus niet. Hier in huis hangt de stilte van het graf.

Mijn nonkel Gerrie heeft mijn slaapkamerdeur versierd met allemaal roze ballonen en slingers alsof ik ga trouwen. En mijn neefje heeft een tekening gemaakt voor mij met daarop een vrouw met geel haar en blauwe lippen. De titel van het werk is: “mmmmm.”.

Hij zei me dat hij het samen met zijn wandelende tak heeft getekend.

Mijn vader is al vroeg vertrokken naar Vorsen. Ik voelde hoe hij in mijn deur stond te kijken maar durfde me niet omdraaien. We hebben geen afscheid genomen en dat is maar best ook.

08:42 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

verslavend hey paola, ik denk elk uur aan jou, ga kijken of er nog iets verschenen is. Die knappe gast die straks voorbij loopt dat ben ik!

Gepost door: Guntz | 09-06-07

tot straks hete tijger

Gepost door: lootjezoetje | 09-06-07

't is spijtig dat de studenten nu examens hebben, anders was ik ook graag gekomen.

Gepost door: coco | 09-06-07

Laat je zeker weten hoe alles is verlopen? Dan kunnen de arme studentjes toch nog mee genieten van je ontmoeting.

Gepost door: Flies | 09-06-07

Post een commentaar