30-05-07

Tante G.

Weet je wat ik zielig vind?

Al die blaadjes die nu al niet meer aan de bomen hangen.

 

Kreeg daarstraks telefoon dat mijn tante G., Gerarda die zichzelf nu Gerrie noemt, met haar fiets is gevallen. Inderdaad Gerarda werd Gerrie, een operatie die vier jaar geleden plaats had ergens op een tropisch eiland. Nooit zag ik iemand zo gelukkig van een vliegtuig stappen dan toen mijn tante Gerarda omgetoverd was naar het mannelijke geslacht. Stoer ging mijn vaders zus samen met hem plassen.

 

Mijn vader, die zichzelf als een ongenaakbare supermacho ziet, dacht er het zijne van maar liet zijn kleine zus niet vallen. De rest van de familie wel. Ze vonden het niet kunnen dat hun Gerarda nu Gerrie was. Hoe kan je willen dat je iemand anders bent dan diegene zoals je geboren bent? Het ging er bij hen niet in. Dus als Gerrie iets voor heeft dan bellen zij/hij  ons want Gerrie heeft niemand anders meer. In de liefde heeft zij/hij twee geleden een relatie gehad met een vrouw maar toen haar pompje niet meer werkte ging de vrouw er vandoor.

 

Het herstellen van Gerrie’s geslacht kostte fortuinen en dus liet ze het hangen zoals het was. Sindsdien woont Gerrie alleen in een kraaknet appartement. Nooit zag je een zo vrouwelijke man. Ik denk dat verliefd zijn op en met Gerrie wel heel fijn is omdat hij/zij heel goed begrijpt hoe je je als vrouw voelen kan. Gerrie is superromantisch. Als je bij haar/hem binnen wandelt, waait de geur van passie-wierrook je tegemoet. Altijd is hij/zij gehuld in haar satijnen kamerjas en heerlijk geurend..

 

Nu was ze dus gevallen en ben ik naar het ziekenhuis gereden. Daar hing mijn tante Gerarda te spuwen over de wc pot. Ze heeft een hersenschudding over gehouden aan de val en schrammen op haar/zijn been. Ze ligt samen met een vrouw op de kamer want officieel is tante Gerarda die zichzelf Gerrie noemt nog steeds een vrouw. Ze schaamde  zich en ging zitten huilen op haar bed. Ik heb hem/haar getroost en ben wat van haar spullen thuis gaan halen. Daar lag in de kast naast haar “mannelijke” sloffen een prachtig zwart zijden  kleedje van lang geleden. Toen ik met de spulletjes aankwam  in het ziekenhuis sprong hij/zij fijntjes uit haar bed en nam me vast zoals alleen een vrouw een andere vrouw kan vastnemen. Alsof ze me tegen haar borsten wilde drukken. 

 

Tante Gerarda die zichzelf nu Gerrie noemt is nog steeds wie ze was alleen wil ze zo graag iemand anders zijn. Deze wereld is nog niet klaar voor de ideeën van tante Gerarda. Ik vroeg haar voorzichtig of ik het zijde kleedje mocht hebben en het mocht!

“Ik ben er niks meer mee, het is speciaal voor jou gemaakt.”, zei ze. Ik kustte haar/hem en ze zei:”niet met mijn gevoelens spelen, kleintje! Ik ben en blijf een man.”.

 

Ik fietste terug naar huis en zag dat er al vele blaadjes van de bomen waren gewaaid.

15:18 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

dolce Paola Als ik dit lees verlang ik naar meer van u, dolce Paola! Wow! kus,

Gepost door: Guntz | 30-05-07

Meiske,
ge zijt er toch heel zeker van dat uw tante altijd al de ZUS van uw vader was ? We zijn nog altijd wel op zoek naar M. , niet ? Ge moogt mij fel op mijnen donder geven, want ik doe ook maar wilde gokken in de grijze duisternis, ;) en ik ben even nieuwsgierig als gij hoe dit nu wel moet aflopen ... goed hoop ik, al vrees ik hier iets ernstigs aankomen.
grtjs aan Pajo,
nonkel Peter, die op afstand blijft, maar die jou toch een beetje blijft volgen uit bezorgdheid.

Gepost door: nonkel Peter | 30-05-07

Post een commentaar