24-05-07

fijne mensen.

Fijne mensen leren kennen. Ze spraken over netwerken en treinen en het verschil tussen Walen en Vlamingen en waarom het goed is groot te worden in verschillende talen. Ook talen die je niet kan uitspreken, letterlijk dan. Ook nonkel P was er. Hij is niet echt een nonkel, in de zin van familie. Hij was een goede vriend van één van de vriendinnen van mijn vader. Heb belooft bij hem en zijn familie op bezoek te komen.Hij woont in een ecologisch huis. Ben wel benieuw wat dat juist inhoudt en hoe dat werkt? Zij die taarten hadden beloofd waren er niet. Had nochtans de hele dag mijn goesting om een ijsje te eten uitgesteld omdat ik dacht dat er hopen taart zou worden aangeleverd….

Op de bus terug zat er een vrouw met een baseballpet voor me met het opschrift: “better a blowjob than no job.” Ze was nogal dronken, ze probeerde met de moed der wanhoop haar veters dicht te knopen op een bus die met een rotvaart naar zijn eindbestemming reed. Ze gaf het niet op maar struikelde over haar veters bij het uitstappen van de bus. Ik zag de mensen rond me in de weerspiegeling van het glas meewarig hun hoofden schudden. Ik begrijp niet waarom. Nu ja, het zal zo wel zijn redenen hebben.

Mijn vader en T. zitten beneden naar mijn vaders lievelingsfilm te kijken; “Kramer versus Kramer”. Mijn vader is zot van Meryl Streep, vooral de manier waarop ze zo lijzig kan praten. En in deze film huilt ze en dat vindt mijn vader één van de mooiste dingen op deze planeet; een huilende Meryl Streep. Verder vroeg hij me wat ik vond van de gebruiksaanwijzing op het aluminiumfolie. “Goed, denk ik.” , zei ik.

Mijn vader moet tegen volgende week een nieuwe gebruiksaanwijzing voor aluminiumfolie schrijven voor één van de klanten van het reclamebureau waar hij voor werkt. Hij zei dat met een zekere trots om indruk te maken bij, de tegen hem leunende, T.. Hij knipoogde, ik sloot de deur en ging naar boven. Nog even de sterren tellen en dan weer op en op en op en op.

00:27 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Op de bus maak je al eens leuke dingen mee. Oude vrouwtjes met een knalgroene jas die niet snel genoeg instappen en tussen de deur komen te zitten bijvoorbeeld. Fijn om te lezen dat je een leuke avond had.

Gepost door: Stijn | 24-05-07

waarom de dingen zijn zoals ze zijn Paola,

ik herinner me deze nog heel goed. Jij was drie, maar wel al heel vlot voor je leeftijd en ik had zelf nog geen kinderen. We waren met z’n drieën aan zee, je vader, jij en ik. Het was zondagavond toen we toekwamen, zo net na een warm en druk weekend ergens in het naseizoen. Alle geflipte apen, die alleen van opeengepakte drukte houden, waren gelukkig reeds onderweg huiswaarts. We zaten al een poos op café, toen jij honger had. Zelf had ik ook geen zin meer in tooghangen. Je vader zat in één of ander onmogelijk gesprek verwikkeld, en wij knepen er tussenuit. Het strand en de dijk waren leeg, de appartementen donker en de zon was onder. We genoten in stilte naast elkaar, starend in het grijs en luisterend naar de golven, te genieten van een pakje friet. Jij met je kleine gedachten en ik met mijn grote. Golven en het knabbelen aan frieten en weer de golven, meer was er niet. Na een poos doorbrak jij de stilte : “Leuk, hé” ... en dat was alles. Op dat moment begrepen wij allebei waarom de dingen zijn zoals ze zijn, meer was er toen niet voor nodig. We hebben die avond niets anders meer tegen elkaar gezegd.

nonkel Peter.

Gepost door: nonkel Peter | 24-05-07

De commentaren zijn gesloten.