18-05-07

terrorisme.

mijn vader kijkt al de hele dag naar de televisie; het blinkend kastje met de bewegende beelden. De grootse onzin eerst. Vooral vijftv, wijftevee zoals hij zelf zegt. Als gehypnotiseerd ligt hij naar alle stilstaande en bewegende onzin te kijken die zijn kapotte lens passeert. Ik zeg kapot omdat ik als kind ooit mijn schattig kindervingertje in zijn oog heb gestoken en sindsdien is zijn oog 'gekwetst'. Waardoor hij aan één kant slechter en slechter begint te zien. Mijn vader was zo blij toen ik de eerste keer op mijn potje zat te kakken dat hij me vast nam en met me in het rond begon te dansen. Ik was duidelijk niet opgezet met het idee dat mijn kont nog vol stront hing en met het enthousiasme van mijn vader dat ik zijn oog als middel zag om een enorme domper op de feestvreugde te gooien.

Ben daarnet met mijn vriendin gaan zwemmen. Wel vreemd om weer in dat zwembad te zijn waar ik in het begin van de week nog met die Zweedse jongens ben geweest. Niet dat er iets met die jongens is gebeurd, hoor! Ach ja, het zal wel iets met een herinnering aan een vorm van opwinding te maken hebben, zekerst? Straks ga ik met mijn vader naar de supermarkt. Daar kan hij zich zo verschrikkelijk opwinden in wat hij noemt; “de supermarktterroristen”. Dat gaat van mensen die met hun karretje de weg versperren over mensen die mensen die het niet kunnen verdragen dat er andere mensen in de supermarkt zijn tot van die mensen die hun karretje in je reet proppen als je staat aan te schuiven aan de kassa. Mijn vader heeft beloofd bij de volgende aanraking met dit specimen zijn bivakmuts op te zetten en die mensen te zeggen waar het op staat, waarschijnlijk met geweld.…dat zou ik graag zien gebeuren…. Deze morgen kwamen de buren nog even langs met hun geadopteerde hermafrodiet. Ja sorry hoor, maar ik kan er echt niet aan zien of het nu een jongen of een meisje is. En zelf spreken ze ook nogal geslachtloos over 'hun' of 'het kind'. Ik denk dat het een jongetje is die bij één of andere oorlog zijn ballen is kwijtgeraakt. Met dat ge-'paw de hele tijd. Ook die blik van dat kind is zo koud. Het lijkt al een koud en gruwelijk leven achter de rug te hebben.De buren doen of ze het allemaal niet weten of willen weten. "Fiscaal aantrekkelijk", gniffelde de buurman terwijl zijn vrouw met het kind op haar arm naar buiten ging. Ben vooral benieuwd hoe lang ze nog zullen leven of hoe?

16:04 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Ik ben fan van dit geschrijfsel. Keep it going, hoe meer hoe liever!!!

Gepost door: coco | 18-05-07

Haha een van de betere stukjes.
Sarcarsme is mijn meest geliefde vorm van humor. Het is ook zo gemakkelijk. Ik vond het niet erg met mijn kont vol stront rond te lopen, de muren daarentegen wel.

Gepost door: Ruben | 20-05-07

De commentaren zijn gesloten.