16-05-07

 mio papa!

Mijn vader was zo blij dat hij z'n liedje had mogen zingen dat hij ons beide een steak met frietjes heeft getrakteerd. Het was lekker en gezellig. Op dat soort momenten kan mijn vader als een klein kind uitgelaten zijn. En lachen met alles, met de mensen aan de andere tafels, met de bediening, hij laat zelfs het stuk vlees praten...Op dat soort momenten.

Mijn vader is complex.  Hij heeft vele tegenslagen gehad ((is nooit gevraagd om zanger of drummer te zijn bij de schoolband, die verhalen komen ook telkens weer.))waardoor het soms wat bitter klinkt wat hij zegt en hij onverschillig lijkt. Maar hij is niet zo onverschillig. Hij zou niet zo onverschillig willen zijn als mensen denken dat hij is. Mijn vader heeft dromen en plannen. Te veel om op te noemen. Soms kijk ik er naar en heel soms ga ik er in mee. Vanavond had hij lasagne gemaakt, op zijn manier. Met in het gehakt ansjovis en kappertjes. Het was wel lekker, voor mij. Soms voel ik dat hij zich wil bewijzen. Dat hij wil bewijzen dat hij een goeie vader is. Als een sportman slooft hij zich dan uit tegenover mij en de buitenwereld. Ik zie hem dikwijls tot tien tellen. "Zijn kas op vreten", zoals hij zelf zegt en dan weer doorgaan."Nee, de mama is er niet bij.", dit zinnetje moet hij dikwijls ter verantwoording afdreunen waarom we maar met z'n tweetjes zijn. Een gezin, wat is dat? Overal moet hij uitzonderingen op de regeltjes vragen omdat de maatschappij blijkbaar niet verwacht van een man dat hij alleen is met z'n dochter. Voor de maatschappij MOET je een partner hebben. Wel, mijn vader heeft er geen. Ja, hij heeft mij maar...Ik weet niet of ik de dochter ben die hij wil, waar hij van droomt. Hij spreekt nooit zulke woorden uit. Ik weet amper wie ik zelf ben, wat ik zelf wil. Wie weet, wil mijn vader wel dat ik een majoret wordt bij één of andere fanfare. Als we zo ergens een fanfare zien passeren dan is hij altijd vol van die muziek en dat gewemel van die meisjes met hun stokken. Dan staan de tranen in zijn ogen. Misschien ligt mijn toekomst wel daar? Paola de majoret! "Ik doe het om mijn vader te plezieren!", roep ik dan. De competitie van de dochter.

Morgen is het een feestdag en ga ik met mijn neefje naar het sprookjesbos in Westerlo. Als ik zo met hem op stap ben dan voel ik me een beetje verantwoordelijk over die kleine man. Hij en z'n wandelende tak... Een moedergevoel en een competitie als dochter. De wedstrijd is geopend!

22:18 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Vader - Dochter De vaders zijn een speciaal soort ras, raar en toch ook liefdevol. Tegenslag en tegenwerking, trots en teleurstelling. Ja wat een papa niet allemaal verdragen moet.
Ik hoop dat ik een goede vader word, juist gelijk de mijne en de jouwe.

Kusmus Ruby

Gepost door: ruben | 17-05-07

Zelf De zoektocht naar jezelf is een zoektocht die je hele leven duurt. Daarom zou ik niet piekeren over datgene wat je moet zijn voor anderen maar wat je moet zijn voor jezelf. De mensen die van je houden zullen dit rechtstreeks accepteren. Liefde maakt blind hè!
De keuzes die je maakt in het leven zijn niet altijd de beste, maar je ouders zullen je wel altijd steunen. Net zoals deze blog die jij hebt opgericht, ik zie dat je vader je erin steunt. Anders zou hij er zelf geen deel van willen uitmaken.

Kusmus Ruby

Gepost door: Ruben | 17-05-07

De commentaren zijn gesloten.