10-05-07

zweetvoeten en een koffiemond; liefde!

En het was stil, het gezoem van de wereld lijkt achter mijn oren verdwenen te zijn. Hier zit ik dan, vandaag is bijna voorbij. Björn, een jongen uit mijn klas stuurde me een berichtje: "wil jij mijn minnaar zijn?". Ik weet niet goed wat ik daar mee moet. Ik ben nog nooit "minnaar" geweest. Laat staan ex - minnaar. Natuurlijk ben ik op vakantie in Middelkerke al wel eens verliefd geweest. Ookal was het dan meer om bij mijn vader weg te zijn. Lekker aan mekaar hangen op den dijk met als hoogtepunt dat die jongen (ik zal geen namen noemen maar 't was een waal, zoeken, zoeken, zoeken!)  me aan mijn t-shirt naar zich toe trok en zijn tong in mijn mond propte. Als dat liefde was; de geur en smaak van speeksel-tuttefrut in uw mond wekt niet echt mijn zin om in de liefde nog verdere avonturen te beleven.

Mijn vader is vanavond met een vriendin van hem gaan eten. Haar naam is T. T.geeft duits aan de universiteit  in antwerpen. Mijn vader zei, bijwijze van grap,"als we ruzie hebben kunnen we het weer goed maken met  wiedergutmachungssex.". Dat is zo, als mijn vader het over vrouwen heeft spreekt hij dikwijls duits. Weet ook niet waarom. Hij is te jong om de oorlog meegemaakt te hebben dus daar kan het niet aan liggen, denk ik, hoop ik.

Daar schrik ik telkens van hoe haatdragend mensen kunnen zijn. Ook hier kreeg en krijg ik soms harde reacties. Gaan mensen dan echt zo met elkaar om?

Ik ben misschien te romantisch en zoek misschien "de ridder op het witte paard". Mijn vriendinnen zeggen dat die niet bestaat. Dat liefde iets is dat zich afspeelt in het hoofd en dat je je daar dan maar moet overzetten als het niet lukt.

Ik weet het niet. Bij mij moet alles goed zitten, niet alleen het hoofd maar de hele romantische en verliefde sfeer.

Mijn neef vraagt of zijn wandelende tak bij me mag komen logeren? Hij en z'n ouders gaan naar de zee en nemen het "diertje" niet mee. Ik denk dat ze schrik hebben dat die groene spriet verkouden gaat worden. Ik zie het niet zitten om dat beestje in mijn kamer te zetten. Ben nu al zo bang als een wezel van alles wat klein is en kruipt. "Zet dat beestje toch in den hof", heb ik hem gezegd. Toen begon hij te huilen. "Dat is mijn beste vriend", snikte hij. Mijn neef is zeven jaar en zijn beste vriend is een insect. Tja, er zijn mensen en kinderen die geen "echte vrienden" meer hebben. Die nooit meer buiten komen. Wiens echte wereld zich tussen vier muren afspeelt. Ik mag met trots zeggen dat ik nog een  "echte beste vriendin"  heb met wie ik probeer elke vrijdag te gaan zwemmen. Dan luchten we ons hart en lijf. Dat doet goed.

Zal björn een berichtje sturen dat ik er over zal nadenken. Dat is volgens mij al geen goed teken als je d'r over moet nadenken. Maar wie weet. Als ik denk zoals mijn vriendinnen dan heeft björn misschien binnen enkele jaren een hoge IT functie en dan hoef ik niks meer te doen. Alleen zijn zweetvoeten verdragen en zijn koffie-tong in mijn mond. Misschien is het allemaal zo erg nog niet?

 

 

 

20:56 Gepost door Paola in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Een wandelende tak mag je nu ZEKER NIET in huis nemen! Komen bladeren aan in de lente! op zich geen probleem maar mensen met hooikoorts zouden hier veel last van hebben.

Gepost door: Flatje | 10-05-07

myspace Hej jij PaleisPaola!
Als je het hele web-gebeuren actief wilt houden, dan zou het wel leuk zijn als je het gemakkelijker maakt op je myspace te komen...
Want nu moet ik blijkbaar je achternaam of e-mail kennen om binnen te raken! En ik weet wel dat ik moet zoeken, maar ik vind niet!
Nou?

Gepost door: rigoberta | 11-05-07

Wat? Allergisch aan een wandelende tak? Da's het eerste dat ik daar van hoor. En dat er blaadjes aan komen? Pas maar op, want voor je het weet zit je met een wandelende boom. Daar hebben pas veel mensen last van!

Gepost door: Geert | 12-05-07

De commentaren zijn gesloten.